การพัฒนาระบบการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุกลุ่มติดสังคมโดยครอบครัว และชุมชนในพื้นที่อำเภอทรายมูล จังหวัดยโสธร

บทคัดย่อ

            การดูแลผู้สูงอายุในชุมชนพื้นที่กึ่งเมืองและชนบท มีความแตกต่างจากพื้นที่อื่น เนื่องจากมีความหลากหลายทางด้านสังคม สภาพแวดล้อม และฐานะความเป็นอยู่ การวิจัยเชิงปฏิบัติการครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระบบการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุกลุ่มติดสังคมโดยครอบครัวและชุมชน ในพื้นที่อำเภอทรายมูล จังหวัดยโสธร คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างที่เกี่ยวข้องแบบเจาะจงจำนวน 81 คน ดำเนินงานตามกระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป โดยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ สถิติเชิงอนุมานคือ Paired t-test ผลการวิจัยพบว่า กระบวนการพัฒนาระบบการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุกลุ่มติดสังคมโดยครอบครัวและชุมชนในพื้นที่ครั้งนี้มี 6 ขั้นตอนคือ 1) ศึกษาวิเคราะห์บริบทและสภาพปัญหา 2) ประชุมเชิงปฏิบัติการวางแผนแบบมีส่วนร่วม 3) จัดทำแผนปฏิบัติการ 4) ปฏิบัติตามแผนงาน/โครงการ 5) ติดตามสนับสนุนและประเมินผลการดำเนินงาน 6) จัดเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้และถอดบทเรียน ผลการศึกษา พบว่า กลุ่มตัวอย่างมีการเปลี่ยนแปลงระดับความรู้เกี่ยวกับการดูแลผู้สูงอายุและการมีส่วนร่วมในการดำเนินการดูแลผู้สูงอายุเพิ่มมากขึ้น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value < 0.05) และผลการศึกษาเชิงคุณภาพได้ค้นพบแนวทางปฏิบัติที่ดีในการดูแลผู้สูงอายุในชุมชนคือการมีระบบกระตุ้นให้ภาคส่วนที่เกี่ยวข้องในชุมชนเข้าใจและตระหนักได้เข้ามามีส่วนร่วมในการดำเนินงานโดยเริ่มจากแกนนำและภาคีที่มีบทบาทสำคัญในพื้นที่หลังจากนั้นจึงจัดกิจกรรมส่งเสริมการดูแลกลุ่มเป้าหมายที่สอดคล้องกับบริบทพื้นที่ ดังนั้นจึงอาจสรุปได้ว่า ปัจจัยความสำเร็จในการดำเนินงานคือการสร้างและพัฒนาแกนนำในชุมชนให้เข้าใจและมีกลวิธีการให้กลุ่มแกนหลักมีส่วนร่วมในบทบาทที่แตกต่างกันในทุกขั้นตอนโดยมีระบบการสื่อสารอย่างไม่เป็นทางการและเสริมด้วยความสัมพันธ์ส่วนบุคคล ในระหว่างการดำเนินงาน

 

คำสำคัญ: การพัฒนาระบบการดูแลผู้สูงอายุ เขตกึ่งเมืองและชนบท

 

Abstract

              Elderly care system in the semi-urban communities differs from the other systems due to the diversity and complexity of the community. This action research was conducted in Saimoon district, Yasothon province to study the process of developing model as a long-term care system for the elderly by social groups, family and community. Eighty-one participants was purposively selected to implement the care processes. A P-A-O-R research technique was applied. The descriptive statistics such as frequency, percentage, average and standard deviation including inferential statistics such as a paired t-test were used in the data analysis.

            The long-term care system for the elderly groups, comprising six steps: 1) analysis of the context and the problems, 2) workshops for plan (A-I-C technique), 3) preparation area for implementation, 4) conduct of program / project, 5) monitor, support and evaluation of the operations, and 6) exchanges learning and lesson learned were derived. It showed that the level of knowledge of the participants about the care and level of participation in the management care of the elderly increased with statistical significance (p-value < 0.05). With regard to the qualitative study, it was found that the best practice of the elderly care in the community was to encourage the key actors in the community to understand and be aware of this topic and to take part in the assigned activities from the beginning. As such, the key success factors included introducing the target groups to get involved in the activities with different roles.  Also, formal and informal communication among the groups was very essential in the implementation of the care system.

 

Keywords: Elderly Care System Development, Semi-urban and Rural Area

 

ดาวน์โหลดฉบับเต็ม
: 210